Patron szkoły

Karol Miarka

Karol Miarka
1825 – 1882

„Bismarck ma milion bagnetów i dosyć mu się już sztuczek przydarzyło, jednak ostatnia groźba, że my musimy być Niemcami, pewnie się nie spełni…”

   Karol Miarka urodził się 22 października 1825 r. w Pielgrzymowicach (w byłym powiecie pszczyńskim). Z wykształcenia był nauczycielem i pracował jako pedagog. Główną pasją Karola Miarki była jednak publicystyka i działalność narodowa na Górnym Śląsku. Początkowo współpracował z takimi czasopismami jak „Gwiazdka Cieszyńska” i „Zwiastun Górnośląski”. Jego zainteresowania dziennikarskie znalazły najjaskrawszy wyraz w wydawaniu i redagowaniu w latach 1869 – 1880 gazety „Katolik” będącej wówczas najważniejszym elementem walki o polskość Górnego Śląska. Na łamach „Katolika” wzywał on Górnoślązaków do pielęgnowania polskiej mowy, zwyczajów, pieśni i obrzędów. Występował przeciw wszelkim formom germanizacji. W licznych artykułach przypominał dzieje narodu polskiego i Śląska w granicach piastowskiego państwa. Domagał się swobód dla języka polskiego oraz reprezentowania spraw ludności polskiej w pruskich organach przedstawicielskich. Najbardziej ożywioną działalność prowadził w Królewskiej Hucie (dzisiejszym Chorzowie), gdzie wydawał „Katolika” oraz w Bytomiu.

   Niejako na uboczu działalności narodowej Karol Miarka pisał również utwory sceniczne i powieści historyczne w języku polskim. Za swoją działalność był prześladowany przez władze niemieckie i osadzany w więzieniu. Wszystkie te przeciwności losu osłabiły jego zdrowie. Ostatni okres swojego życia spędził w Cieszynie, gdzie zmarł 15 sierpnia 1882 r. w wieku zaledwie 57 lat. Karol Miarka odegrał jedną z ważniejszych ról w procesie odrodzenia narodowego na Górnym Śląsku.

   Oświaty nie zawdzięcza górnośląski lud Niemcom, ani niemieckim gazetom, lecz polskim czasopismom…
Karol Miarka

   Twórczość Karola Miarki Karol Miarka jako twórca literacki i dziennikarz zadebiutował stosunkowo późno, bo dopiero w wieku 36 lat. Jego pierwsze opowiadanie pt. „Klemensowa górka” ukazało się na łamach „Gwiazdki Cieszyńskiej” w roku 1861. Tam też zamieścił swój słynny artykuł z 1863 r. zatytułowany „Głos wołającego na puszczy górnośląskiej”, w którym piętnował krzywdę polskiego ludu na Śląsku i podkreślał, że kluczem do podniesienia kultury na Górnym Śląsku jest uznanie faktu, że Ślązacy są Polakami i powinni używać polskiego języka. Początkowa twórczość Karola Miarki była inspirowana przez Pawła Stalmacha, któremu należy zawdzięczać zainteresowanie Miarki tradycjami i kulturą polską.
   Inną powieścią Karola Miarki były oparte na autentycznych wydarzeniach „Sądy Boże”, drukowane na łamach „Katolika” w 1870 r. Dotyczyły one problemów górniczej braci – Miarka wiązał tutaj motywy górnicze z patriotycznymi, wykorzystując zręcznie żywe zainteresowania Ślązaków losami Powstania Styczniowego. Karol Miarka publikował również utwory sceniczne, między innymi „Kulturnik”.
   Jego zainteresowania w dziedzinie twórczości literackiej skupiały się jednak głównie na powieściach historycznych, w których ukazywał on losy Śląska z wyraźnym eksponowaniem jego polskości. Wśród jego utworów można wyróżnić jeszcze następujące pozycje: „Husyci na Górnym Śląsku” (1865 r.), „Szwedzi w Lędzinach” (1868 r.), CZY „Petronela, pustelnica na Górze Św. Anny” (1877 r.).